متفاوت اين دو نظام نسبت به مسأله‌ى تنبيه بدنى كودكان بر مىگردد . از اين رو ، شروع گفتمانِ بين دو نظام در اين زمينه ، نتايجى را در بر خواهد داشت كه تعارض‌ها و تفاوت‌هاى موجود را كاهش دهد ؛ و يا حدّاقل ، باب مفاهمه را باز نمايد . اهمّيت مسأله از بعد داخلى و قانونگذارى را نيز مىتوان بر اين نكته افزود . پيشينه‌ى تحقيق بر خلاف اهميّت بسيارى كه موضوع فوق از جهات گوناگون دارد ، متأسّفانه ، محقّقان داخلى كمتر به اين موضوع به شكل متمركز و منسجم توجّه نموده‌اند . گرچه تعدادى از تحقيقات علمى را به‌صورت پراكنده و غير منسجم در اين زمينه مشاهده مىنماييم ، تاكنون ، موضوع تنبيه بدنى كودكان با رويكرد اسلامى - حقوق بشرى ، و به صورت منسجم ، مورد بحث قرار نگرفته است . بيش‌تر كتاب‌ها و مقاله‌هاى موجود ، تنبيه بدنى كودكان را از ديد تربيتى يا روانشناسى و يا اسلامى بررسى كرده‌اند . در اين زمينه ، مىتوان به كتاب‌هايى چون « خانواده و تربيت كودك » نوشته‌ى دكتر على قائمى ، « روانشناسى كودك » نوشته‌ى دكتر سيروس عظيمى ، « اصول و روش‌هاى تربيت در اسلام » نوشته‌ى دكتر سيّد احمد احمدى ، مقاله‌هاى « تنبيه از ديدگاه اسلامى » نوشته‌ى سيّد على حسينىزاده و « بررسى تنبيه از منظر روايى ، فقهى و روانشناسى » سيّد جواد حسنى نام برد . فقها نيز مسأله‌ى تنبيه كودك را به صورت مستقلّ بحث نكرده و در خلال مباحث مربوط به حدود و تعزيرات به اين مطلب پرداخته‌اند . از جهت بين‌المللى نيز مقالات و كتاب‌هايى چون : - « Corporal Punishment : A Human Rights Violation » نوشته‌ى خانم بايتنسكى ، - « Corporal Punishment of Children ( Spanking ) » نوشته‌ى دكتر لارزلر ، - « Corporal Punishment » نوشته‌شده توسط گروه محافظت كودكان و . . . موجود است ؛ امّا همه ، تنبيه بدنى را فقط از ديدگاه نظام بين‌الملل حقوق بشر مورد بررسى قرار داده‌و ديدگاه اسلامى را در مطالعات‌شان مطرح نكرده‌اند . بنابراين ، تحقيقى